Bummela, Bummel-Laterne...

Füngen dei düstern Daoge an - güng bi us fräuher dat Baun (basteln) los.

Wat häbbt wi us aal tourechte baut -  aower et hätt Spaoß maokt!

Dat füng all bi dei Bummellaternentied an. Dei Laternen baun wie us sülwes.
Mien Brouer Jan mök dei ut Sperrholt. Hei kunn gout midde Laubsaogen ümmegaohn.
Wi möken dei meist ut Pappe. Leider brennen dei immer at eiersde af.

´Dumm Tüüg´häbbt wi uck nouch maokt - so wi bi dei Kerzen: Dat ganse Johr wütten Stumpen sammelt, schmollten un in olle Pillendöüsen gaoten, mitten drin ein Docht.
Dor schulln wi ellinck dei Strohbänner för nähm´n. Aower dei güng´n immer tou schnell ut.
Also, han wi rutfunn´n, nehm´n wi use Schouhbänner...
Kanns di  vörstellen, wat dat för´n Arger gäben hätt, wenn wi sönndaogs dei Schouhe brukten...

Wat köm dor bi rut?  Ein Donnerwetter un dei Order, dor bloos bi wäge tou blieben.
Aower - wi dat so is - wenn´t verboorn wett, reizt et üm so mehr:
Also güng´n wi mit usen Kraom inne Schüürn. 
O-ha, wenn ick dor vandaoge an denken dou.  Wi han wull aals affackeln kunnt...

Aower et geev jo usen Opa. Dei ha us all lange wohrschaut.
Bevör dei eiersden Fackel dat  Stroh toupacken kreeg, stünd hei all achter us.
Schnell siene ollen Böxen, dei dor upp’n Haoken hüng, d’raower, un ute wör dat Füür..!

Dat wi noch’n poor in’n Nacken kreegen – dor wick gornich van schnacken.
Doch as use Oma, dei gornich gout mehr seihn kunn, nächsden Dag dei Büxen inne Hand kreeg un dat groote Lock dor vör’n Hintern  fäuhlen dö, geev Opa drokke tou Antwort:
„Dat ligg an diene scharpen Ziepelsoppen, dor möss ick touval Luft van aflaoten..!“

 

Bit dann, seiht tou, hollt Jou munter un blievt gesund..!

 

Hinterlasse uns eine Nachricht

Deine Email-Adresse wird nicht veröffentlicht